Λίγο πριν την παράσταση «Λυσιστράτη» στα Ιωάννινα, η Καίτη Κωνσταντίνου μίλησε στον Γιώργο Τζοβάρα.

Πείτε μας λίγα λόγια για την παράστασή σας…

Φέτος κάνουμε περιοδεία με τη Λυσιστράτη, ένα από τα πιο σημαντικά έργα του Αριστοφάνη. Είναι ένα αντιπολεμικό έργο που μιλάει για την αντίσταση των γυναικών στον πόλεμο με έναν περίεργο τρόπο. Κάνουν, δηλαδή, αποχή από το σεξ  για να αναγκάσουν τους άνδρες να σταματήσουν τον πόλεμο και να επέλθει ειρήνη. Επίσης πραγματεύεται την θέση των γυναικών εκείνη την εποχή, οι οποίες προσπαθούν οι να πάρουν μια πιο έντονη θέση στην κοινωνία αφού τότε ήτανε παραγκωνισμένες. Θεωρώ ότι είναι ένα πολύ επίκαιρο και διαχρονικό έργο μιας και σήμερα έχουμε μια μορφή πολέμου  και καλό θα ήταν να αντισταθούμε και μεις σε όλη αυτή την πολιτική κατάσταση.  

Γιατί κατά τη γνώμη σας ο Αριστοφάνης είναι τόσο επίκαιρος σήμερα; Πόσο, δηλαδή μοιάζουν οι καταστάσεις που βιώνουμε με εκείνης της εποχής;

Γενικά τα έργα του Αριστοφάνη και όλων των άλλων μεγάλων ποιητών είναι επίκαιρα και διαχρονικά γιατί είναι «μεγάλα έργα» . Η Λυσιστράτη είναι επίκαιρη διότι η πολιτική κατάσταση εκείνης της εποχής, ο πόλεμος, ταιριάζει πάρα πολύ με το σήμερα. Μπορούμε να πούμε πως είναι μια μορφή πολέμου και αυτή. Ίσως να μην είναι ακριβώς όπως ο Πελοποννησιακός πόλεμος με τον εχθρό, τους Πέρσες,  προ των πυλών αλλά και εδώ χρειάζεται μια αντίσταση και μια αντίδραση από τους πολίτες. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε να ξεκινήσει από τις γυναίκες και την αποχή από το σεξ αλλά κάτι θα μπορούσε να συμβεί και τώρα. Γι’ αυτό θεωρώ ότι είναι τόσο επίκαιρο και διαχρονικό αυτό το έργο.

Είναι η πρώτη σας φορά σε περιοδεία, τι σας έκανε να πείτε το ναι σε αυτήν την παραγωγή;

Πάντα υπάρχει μια πρώτη φορά. Έρχεται εκείνη η στιγμή που θες να το κάνεις και αυτό.  Ήτανε οι καλοί συντελεστές, οι καλές προϋποθέσεις, η Μαρία η Καβογιάννη, ο Αντώνης Λουδάρος και όλοι οι άλλοι ηθοποιοί, καλοί φίλοι και εξαιρετικοί συνάδελφοι, η καλή παραγωγή, που ήτανε εχέγγυο και ασφάλεια, η σκηνοθεσία, η μετάφραση, το έργο. Γενικότερα όλα αυτά  έκαναν την αρχή. Κάθε φορά κάνει κάτι την αρχή! Μέχρι τώρα τύχαινε και έλεγα συνέχεια όχι. Οι συνθήκες όμως, ίσως και η στιγμή με έκαναν να πω το ναι σε αυτήν  την περιοδεία

Αναφέρατε την ιδιαίτερη σκηνοθεσία αυτής της παράστασης. Η Λυσιστράτη είναι ένα έργο που τα τελευταία χρόνια ανεβαίνει από πολλούς θιάσους, τι διαφορετικό θα δει κάποιος στην παράστασή σας;

Κοιτάξτε το έργο είναι το ίδιο έχουμε όμως μια πολύ καλή μετάφραση από τον Σπύρο Ευαγγελάτο και μια πιο ανατρεπτική σκηνοθεσία. Όταν λέω ανατρεπτική εννοώ έχει οδηγηθεί η παράσταση σε πιο φορμαλιστικό επίπεδο, έχει κρατήσει τα κωμικά στοιχεία, μα τα κοστούμια, τα σκηνικά, ο τρόπος προσέγγισης και γενικότερα το ανέβασμα είναι πολύ διαφορετικά. Παίζουν πολλοί κωμικοί ηθοποιοί, είναι μια πολύ αστεία παράσταση με πολλά μοντέρνα στοιχεία. Δεν θέλω να μιλάω ,όμως, εγώ για το έργο, καλό είναι να έρθει να το δει ο κόσμος ,για να το καταλάβει.

Τα τελευταία χρόνια επιλέγονται περισσότερο έργα αρχαίων δημιουργών. Γιατί πιστεύεται ότι δεν γράφονται νέα έργα;

Δεν νομίζω πως δεν υπάρχουν θεατρικοί συγγραφείς σήμερα. Απλά τα αρχαία έργα είναι τόσο πλούσια σε μηνύματά και ουσία που είναι αξεπέραστα. Είναι άλλωστε και μέρος της πολιτισμικής μας κληρονομιάς. 

Είχατε δηλώσει σε συνέντευξή σας στο παρελθόν: ” Μου λείπουν οι παρέες”. Έχετε διαμορφώσει ένα παρεΐστικο κλίμα σε αυτήν την περιοδεία;

Ναι έχει διαμορφωθεί. Νομίζω οι παρέες λείπουν όχι μόνο στη δουλειά , νομίζω ότι οι άνθρωποι έχουν απομονωθεί. Η τεχνολογία από την μια άποψη είναι πάρα πολύ καλή, είναι μια εξέλιξη, από την άλλη όμως έχει απομονώσει τον κόσμο. Σε αυτήν την δουλειά  είμαι πολύ τυχερή γιατί υπάρχει ένα πολύ παρεΐστικο κλίμα που δημιουργεί μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα στην παράσταση, κάτι το οποίο περνάει και στον κόσμο.

Θεωρείτε πως το θέατρο είναι ένας τρόπος για να έρθουν πιο κοντά οι άνθρωποι;

Βεβαία! Αν δεν είναι το θέατρο είναι! Κατ’ αρχάς είναι ένας τρόπος για να μονιάσουν οι άνθρωποι πάνω στην σκηνή, οι ηθοποιοί, αλλά και κάτω από αυτήν γιατί οι θεατές είναι το άλλο μέλος της παράστασης οπότε όλοι μαζί πρέπει να γίνουν  μια παρέα. Αν δεν συμβεί αυτό τότε η παράσταση θα έχει αποτύχει. Τα το θέατρο είναι ο νούμερο 1 τρόπος για να γίνουν όλοι μαζί μια παρέα. Είναι μέσο επικοινωνίας , είναι μια «συνωμοσία»  μια θεατρική παράσταση.

Πώς πάτε μέχρι στιγμής, ποια τα σχόλια του κόσμου;

Πάμε πολύ καλά, έχουμε πάρει πολύ αγάπη και πολύ χαρά από αυτήν την παράσταση, αρέσει πολύ στον κόσμο. Στην Θεσσαλονίκη χθες ,την πρώτη μέρα, πήγε πάρα πολύ καλά και δυστυχώς δεν είχαμε  άλλες θέσεις  για να μπει ο κόσμος  και ευτυχώς έχουμε άλλη μια παράσταση. Δόξα το θεό συνεχίζουμε με πολύ χαρά και εμείς  οι ηθοποιοί!

Έχετε σχέδια για την χειμερινή σεζόν; Θεατρικά, τηλεοπτικά;

Συζητάω διάφορα πράγματα, δεν είναι ακόμα ανακοινώσιμα, προς το παρόν ασχολούμαι με την Λυσιστράτη. Θα κάνω κάποια πράγματα αλλά ακόμα  δεν είναι κάτι το οποίο μπορώ να το ανακοινώσω, δεν έχω ακριβώς καταλήξει κάπου.