Λίγο πριν την παράσταση «Τέλειοι Ξένοι» στο θέατρο Ε.Η.Μ. ο Πέτρος Λαγούτης μίλησε στον Γιώργο Τζοβάρα.
Πείτε μας δύο λόγια για το έργο.
Είναι ένα έργο το οποίο, καταρχάς, δε θεωρώ τυχαίο ότι έχει γίνει κινηματογραφική ταινία σε 22 χώρες. Εγώ έτυχε να δω το ιταλικό και αμέσως σκέφτηκα «γιατί δεν έχει γίνει θέατρο;». Μέσα από μια φοβερή αλληλουχία καταστάσεων βρέθηκα να το σκηνοθετώ μαζί με τον Γιώργο Πυρπασόπουλο και να παίζω στο έργο. Από την πρώτη στιγμή, σκέφτηκα ότι θέλω να ανεβάσω αυτό το έργο. Το θεωρώ πολύ σύγχρονο. Καταφέρνει μέσα σε 1 ώρα και 35 λεπτά, που διαρκεί η παράσταση, να μιλήσει για το φαινόμενο του μυστικού κόσμου που κουβαλάμε όλοι μέσα στα κινητά μας και μέσα από αυτό να μας μιλήσει για τις ερωτικές σχέσεις, τις συντροφικές σχέσεις, τις φιλικές σχέσεις, τις γονικές σχέσεις και ταυτόχρονα κρατώντας πάντα το χιούμορ του.
Είναι το χιούμορ το μέσο εκείνο που διευκολύνει κάποιον να ξεστομίσει μια αλήθεια;
Και βέβαια είναι. Θελημένα ή άθελά του. Καμιά φορά μπορεί μέσα από μια πλάκα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, να ξεστομίζουμε μια αλήθεια. Άλλες φορές μπορούμε, με όχημα το χιούμορ, να ξεστομίσουμε μια αλήθεια. Με το χιούμορ γίνεται πολύ πιο εύκολα αποδεκτή η αλήθεια.
Με το κινητό σας τι σχέση έχετε;
Προσπαθώ να με προσέχω. Θεωρώ ότι είναι πάρα πολλές οι ώρες χαμένου χρόνου που περνάμε στο κινητό. Δεν τα καταφέρνω πάντα με απόλυτη επιτυχία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είμαι εξαρτημένος. Δε νιώθω εξαρτημένος, αλλά πολλές φορές βλέπω, στο τέλος της ημέρας, ότι ξόδεψα αρκετό χρόνο.
Θα δοκιμάζατε να παίξετε με την παρέα σας το παιχνίδι που παίζουν οι ήρωες του έργου;
Δεν ξέρω αν θα το έκανα ποτέ. Όχι για τα μυστικά που έχω να κρύψω. Θεωρώ αδιάκριτο το να μάθεις το μυστικό ενός ανθρώπου γιατί δεν είναι απαραίτητο ότι θα είναι μια ερωτική απιστία. Μπορείς να είναι το οτιδήποτε. Το βρίσκω βίαιο να εισβάλεις έτσι στον κόσμο του άλλου. Πέρα από τα δικά μας μυστικά, που τα κάνουμε ό,τι θέλουμε, είναι και οι άλλοι άνθρωποι που, επίσης, έχουν δικαίωμα να τα κάνουν ό,τι θέλουν.
Είναι τόσο «τέλειοι ξένοι» οι άνθρωποι σήμερα;
Φοβάμαι ότι δυστυχώς είναι. Η πλειοψηφία των ανθρώπων πιστεύω ότι ζει μια αδυσώπητη καθημερινότητα, η οποία δεν τους επιτρέπει να χαρούν την πραγματική τους ζωή. Μέσα σε αυτό το ανελέητο τρέξιμο που ζούμε όλοι μας είναι πολύ πιο εύκολο να να γράψεις ένα μήνυμα, να επικοινωνήσεις γρήγορα και βιαστικά, λίγο απρόσωπα και χωρίς κόστος. Αυτή η επικοινωνία δεν έχει ιδιαίτερο κόστος. Μιλάς, μιλάς, μιλάς και κάποια στιγμή εξαφανίζεσαι. Το ghosting που λέμε. Είναι μια μορφή επικοινωνίας που θυμίζει εικονική πραγματικότητα περισσότερο. Στους ρυθμούς που ζούμε πολύς κόσμος νομίζω ότι βολεύεται γιατί ξέρει ότι το να επικοινωνήσεις στην πραγματική ζωή, να συζητήσεις, να λύσεις θέματα, απαιτεί και κόπο και χρόνο. Οι περισσότεροι σύγχρονοι άνθρωποι δεν τα διαθέτουν αυτά.
Πέρα από τον ρόλο του «Λέλε», μοιράζεστε και τον ρόλο του σκηνοθέτη, μαζί με τον Γιώργο Πυρπασόπουλο. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;
Ήταν πάρα πολύ ευχάριστη εμπειρία. Και την πρώτη και τη δεύτερη χρονιά, που είχαμε κάποιες αντικαταστάσεις, και τώρα στην καλοκαιρινή περιοδεία. Ήταν για μένα πρωτόγνωρο. Και ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον. Μπορώ να πω ότι μου άρεσε πιο πολύ από το να παίζω.
Θα το ξανακάνατε, δηλαδή;
Θα το ξανάκανα. Στην αρχή είχα μπει σε ένα τρυπάκι να σκέφτομαι ποιο έργο θα ξανάκανα. Μετά, όμως, κατάλαβα ότι εγώ είμαι ηθοποιός. Αν μου γυαλίσει πάλι κάποιο έργο τόσο πολύ θα μπω στη διαδικασία, αλλά δε θα σκέφτομαι «πρέπει να σκηνοθετήσω για να αποδείξω ότι δεν ήταν τυχαίο αυτό που κάναμε τότε». Δε θα γίνει αυτοσκοπός.
Το χειμώνα ήσασταν στην παράσταση μαζί με τη Μυρτώ Αλικάκη, τώρα συμπρωταγωνιστείτε με τη Μάρθα Λαμπίρη Φεντόρουφ. Πώς είναι να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που έχετε και προσωπική σχέση;
Η Μυρτώ είναι ένας άνθρωπος που γνωριζόμαστε 25 χρόνια πια. Έχουν περάσει 15 χρόνια από τότε που χωρίσαμε. Δεν έχουμε μια προσωπική σχέση που θα μπορούσε να είναι εμπόδιο σε μια συνεργασία. Με τη Μάρθα, που έχουμε συντροφική σχέση σήμερα, είναι πολύ ευχάριστη και η επαγγελματική συνεργασία. Είναι ωραίο να γνωρίζεις τους κώδικες του άλλου και ο άλλος τους δικούς σου. Αυτό συμβαίνει και με συνεργάτες. Με τον Χρήστο Σαπουντζή, που παίζουμε τώρα στην παράσταση, ήμασταν μαζί για 7 χρόνια στη «Μέθοδο Γκρόνχολμ». Το να γνωρίζεις έναν άνθρωπο κάνει πιο εύκολη την επικοινωνία πάνω στη σκηνή.
Κλείνοντας, θέλετε να μας πείτε δύο λόγια για την τηλεοπτική σειρά «Ο Γιατρός» στον Alpha που θα πρωταγωνιστήσετε τη νέα σεζόν;
Ναι, ξεκινήσαμε γυρίσματα για τον «Γιατρό». Θέλω να κάτσω να δω την περσινή σεζόν. Ο γιος μου το έβλεπε και του άρεσε πάρα πολύ. Τα πρώτα γυρίσματα είναι σε πάρα πολύ ωραίο κλίμα, πολύ συναδελφικό από όλους. Είναι κάτι που το είχα ανάγκη.